miércoles, 16 de diciembre de 2009

(O)-(O)

Si quieres la paz, prepárate para la guerra. Algo así osó pronunciar el nuevo "Nobel de la paz" para justificar su actuación en el mundo en la entrega de su premio. Quizás deberíamos recordar qué son los premios Nobel y su significado. Quizás deberíamos recordar que un hombre, al comprobar el potencial destructor de su descubrimiento decidió crear una fundación que premiase justo lo contrario, a aquellas personas que más hubiesen hecho en beneficio de la humanidad en diversos campos, física, química, medicina o fisiología, literatura y la paz mundial.
Ahora, de manera incomprensible se otorga el galardón a una persona que justifica la guerra, la destrucción y la muerte como algo necesario para alcanzar la paz. "No hay camino para la paz, la paz es el camino".

sábado, 12 de diciembre de 2009

viernes, 13 de noviembre de 2009

PARA TI.......

Era a tarde mais longa de todas as tardes que me acontecia
Eu esperava por ti, tu não vinhas, tardavas e eu entardecia
Era tarde, tão tarde, que a boca, tardando-lhe o beijo, mordia
Quando à boca da noite surgiste na tarde tal rosa tardia

Quando nós nos olhámos tardámos no beijo que a boca pedia
E na tarde ficámos unidos ardendo na luz que morria
Em nós dois nessa tarde em que tanto tardaste o sol amanhecia
Era tarde de mais para haver outra noite, para haver outro dia

Meu amor, meu amor
Minha estrela da tarde
Que o luar te amanheça e o meu corpo te guarde
Meu amor, meu amor
Eu não tenho a certeza
Se tu és a alegria ou se és a tristeza
Meu amor, meu amor
Eu não tenho a certeza

Foi a noite mais bela de todas as noites que me adormeceram
Dos nocturnos silêncios que à noite de aromas e beijos se encheram
Foi a noite em que os nossos dois corpos cansados não adormeceram
E da estrada mais linda da noite uma festa de fogo fizeram

Foram noites e noites que numa só noite nos aconteceram
Era o dia da noite de todas as noites que nos precederam
Era a noite mais clara daqueles que à noite amando se deram
E entre os braços da noite de tanto se amarem, vivendo morreram

Eu não sei, meu amor, se o que digo é ternura, se é riso, se é pranto
É por ti que adormeço e acordo e acordado recordo no canto
Essa tarde em que tarde surgiste dum triste e profundo recanto
Essa noite em que cedo nasceste despida de mágoa e de espanto

Meu amor, nunca é tarde nem cedo para quem se quer tanto!